बालकथा

  नव्या दुर्गेचा जन्म शाळेत एक मुलगी दररोज दुपारच्या सुटित मुलांना काहीतरी वाटत असते, असं शिपायानं मुख्याध्यापकांना सांगितलं. काय वाटतं हे बघितलसं का ? असं मुख्यधापकांनी विचारलं तेव्हा त्याने नाही म्हणून सांगितलं. नसत्या उचापती करतोस कशाला मग. अरे, मुलं दुपारी खेळतात. बागडतात. एकमेकांना चॉकलेट किंवा बिस्किटं खायला देतात,त्यात काय नवल ? असं मुख्याध्यापक शिपायास म्हणाले. सर, ही मुलगी खेळत नाही बागडत नाही, खाऊ तर देत नाहीच नाही. एक बिल्ला मुलांना देते ..शिपाई म्हणाला. मुख्याध्यापकांची उत्सुकता ताणली गेली. आज दुपारच्या सुटित ही मुलगी नेमका कशाचा बिल्ला वाटप करते हे प्रत्यक्ष बघायच असं त्यांनी ठरवलं. त्याप्रमाणे ते दुपारच्या सुटित शाळेच्या पटांगणात आले. ही मुलगी मुलांना शर्टावर लावता येईल असा एक बिल्ला देत होती. मुख्याधापक उत्सुकतने तिच्याकडे गेले. त्यांना बघताच इतर मुले बाजुला सरली. या मुलीने मुख्याध्यापकांना नमस्कार केला. त्यांनाही हा बिल्ला दिला. त्यांनी तो बिला बघितला. त्यावर लिहिलं होतं, पृथ्वीला वाचवा..ते बघून मुख्याध्यापकांना फार आश्चर्य वाटलं. ती मुलगी त्यांच्य...

  दुर्गा येती घरा.. नवरात्रीच्या काळात,तेजोमयीच्या आईने, कामवाली काकू आणि तिच्या घरच्या सर्वांना जेवायला बोलवायच ठरवलं. आपली ईमारत झाडणाऱ्या मावशीसही बोलवण्याची सूचना बाबांनी केली. आई हो म्हणाली. आईनेच स्वत: त्यांना आवर्जून मोबाईलवरुन निरोप दिला. आईनं एखादी गोष्ट करायची ठरवली की, मग तिचा उत्साह विचारायलाच नको. कितीही काम असो, तिला थकवा येत नाही. काम संपेपर्यंत तिच्या चेहऱ्यावर एक वेगळाच आनंद आणि समाधान असतं. तिच्या अवती-भवती असणाऱ्या अलेक्झांडरशी इकडच्या तिकडच्या गप्पा करत, ती कामाचा फडशा पाडते. आजही जवळजवळ १५ व्यक्तिंच्या जेवणाची जय्यत तयारी आईने केली. दोन तीन भाज्या, मसालेभात, पुरणपोळी, कढी,वडे असा मस्त बेत होता. तेजोमयी आणि बाबांनी सुध्दा आईच्या उत्साहालाच साजेशा उत्साहाने तिला जमेल तशी मदत केली. ठरल्याप्रमाणे स्वयंपाक झाला. सांगितलेल्या वेळेवर पाहुणे आले. आईने त्यांना आदराने सोफ्यावर बसवले. काकू आणि मावशी या दोघींनी, आईला मदत करण्याविषयी विचारलं. आईनं हसून नकार दिला. तेजोमयीच्या मदतीनं तिने आतल्या खोलित जेवणाची सगळी तयारी केली. सर्वांसाठी चटया टाकल्या. त्याभोवती रां...

  खरी दुर्गा नवरात्रीमध्ये तेजोमयीची आई दररोज देवीची मनोभावे पूजा करते. देवघरात महालक्ष्मी,तुळजाभवानी या देविंच्या मूर्त्या आहेत. नवरात्रात देवघराची विशेष सजावट ठरलेली. या देविंची पूजा आई कां बरं करत असावी, असा प्रश्न तेजोमयीस गेल्या वर्षी पडला. पण तो विचारण्याची हिम्मत झाली नाही. मात्र यंदा तिने हा प्रश्न आईला विचारलाच शेवटी. या प्रश्नानं आई गडबडून गेली. तिने अलेक्झांडर ( द डॉगी ) कडे बघितलं. आईला काही सुचत नाहीय हे त्याच्या लक्षात आलं. त्याने तेजोमयीकडे बघितलं. तेजोमयी, आईसमोर उत्तराच्या अपेक्षेत उभी होती. आता आईस काहीतरी बोलणं भाग होतं. ती म्हणाली, अगं देवीची पूजा केली की आशीर्वाद मिळतो. कोणत्याही संकटाशी सामना करण्याची शक्ती मिळते. आई,सांगते ते बरोबर, का बाबा, तेजोमयीनं बाबांना विचारलं.   आता बाबाही गडबडले. त्यांनीही अलेक्झांडरकडे बघितलं. अरे,या दोघांचं चाललय तरी काय. अशाने मला वेडा करतील, असे भाव त्याच्या चेहऱ्यावर उमटले. मी काय सांगणार बुवा, अशा आशयाची त्याने मुद्रा करुन तो आईच्या पायाशी जाऊन बसला.. काय बाबा, आई म्हणते ते खरय ना..तेजोयमीनं पुन्हा विचारल...

बँकेशी गट्टी परवा , तेजोयमीचा मामा खूप वर्षांनी घरी आला . दिवसभर धम्माल झाली . घरी आलेल्या पाहुण्याचे वारेमाप लाड होत असल्याचं बघून आलेली व्यक्ती खासा असामी असल्याचं अलेक्झांडरला लगेच लक्षात आलं . त्यानेही मामाशी लाडीगोडी सुरु केली . त्याच्याकडून कौतुक करवून घेतलं . दोन दिवसानंतर परत जाताना त्याने तेजोमयीला हजार रुपये दिले . या हजार रुपयाच काय करायचं गं , तेजोमयीनं   आईला विचारलं . अगं , तुझ्या पिगी बँकेमध्ये टाकना .. यापुढे पिगी बँक नाही .. बाबा एकदम म्हणाले . ते ऐकून आई आणि तेजोमयी इतक्या जोरात आँ म्हणाल्या की , अलेक्झांडरने दचकून बाबांकडे बघितलं . बाबांना त्याच्याही चेहऱ्यावर मोठ्ठा आँ उमटल्यासारखा वाटला . बापरे , काही गडबड झालीय की घरात डायनोसॉर शिरलाय , बाबांनी या आँवर अशी प्रतिक्रिया दिली . बाबा , पैशाची बचत करण्यासाठी तुम्हीच मला पिगीबँक दिली ना . .. तेजोमयी   म्हणाली. खाऊचे पैसे त्यातच टाका , खर्च करु नका , असच सारखं सांगताना . आता हे मध्येच काय नवं खूळ .. आईने विचारलं .. अहो , आता पिगीबँक सोडून खऱ्या बँकेचा विचार केला पाहिजे .. म्हणजे हो ...

  तीन तिघाडा काम बिघाडा   दुपारचा ऑनलाइन वर्ग संपल्या संपल्या तेजोमयीने आईला मम्मीला नूडल्स करायला सांगितलं.. आइने झपटपट खमंग नूडल्स करुन दिले. नूडल्स खाता खाता तेजोमयीने टीव्ही लावला. टीव्ही बघता बघता ती आजच्या पेपरमधील कार्टून बघू लागली.     एका वेळी तीन तीन कामं. यामुळे ना धड तिचं खाण्याकडे लक्ष होतं ना टीव्हीकडे. मध्येच ती टीव्हीकडे बघायची. तर कधी कार्टूनकडे. तर कधी नुडल्सच्या काटेचमच्याकडे लक्ष द्यायची.   तिची नजर अशी एका गोष्टीकडून दुसऱ्या गोष्टीकडे फिरत राहयची. कार्टूनकडे बघता बघता काटे चमच्याने तेजामयीने नूडल्स उचलले नि तोंडात टाकायला गेली तर चमच्याचा टोकदार भाग जिभेला रुतला. अ आई ग म्हणून ती जोरात ओरडली. तिच्या हातून प्लेट खाली पेपरवर पडली. तिच्या ओरडण्याने आई स्वयंपाक खोलितून धावत आली. झाला प्रकार तिच्या लक्षात आला. तेजोमयीस चांगलं खडसावं असं आईला वाटलं. मात्र आईन रागावर ताबा मिळवला नि तेजोमयीची जीभ बघितली.   जिभेला चमच्याचा टोकदारभाग रुतल्यानं थोडी जखम झाली होती. घरी असलेलं डेण्टोजेल आईनं तिच्या जिभेवर चोळलं. तेव्हा कुठं तेजोमयील...

  खरे सुख मेळघाटातील एक वाघोबा एकदा रस्ता चुकले. ते इकडे तिकडे भरकट नागपुरच्या महाराज बागेत रात्रौ आठच्या सुमारास पोहचले. महाराज बाग प्रेक्षकांसाठी बंद झाल्याने तिथे फक्त पशु पक्षांशिवाय कुणीही नव्हतं. वाघोबांनी महाराज बागेचा फेरफटका सुरु केला. बागेमध्ये झाडे होती पण ती फारच अल्प प्रमाणात. वाघोबांना मेळघाटातले जंगल आठवले. किती घनदाट आणि झाडांची नुसती गर्दी. त्यातून वाट काढणे सुध्दा कठीण. इथे मात्र अगदी सहजच चालता येत होते. अरे वा, असे सहज उद्गगार त्यांच्या मुखातून बाहेर पडले. त्यांची अशी भटकंती सुरु असताना एका पिंजऱ्यात त्यांना दुसरे वाघोबा दिसले. अरे, हा दुसरा वाघोबा कसा काय अडकला बुवा या पिंजऱ्यात, वाघोबा विचार करु लागले. पण या प्रश्नाचं त्यांना उत्तर मिळालं नाही. त्यांनी पिंजऱ्यातल्या वाघोबास हाक मारली. पिंजऱ्यातल्या वाघोबांचे नुकतेच मस्त भोजन झाले होते. त्याचे डोळे पेंगुळायला लागले होते. पिंजऱ्याबाहरेचा वाघोबाचा आवाज ऐकून या वाघोबांनी डोळे उघडले. अरे, तू कुठून आलास...भरकटलास वाटते जंगलातून.पिंजऱ्यातल्या वाघाने विचारले होय तसे समज..रस्ता चुकला..पण तू कसा काय आल...

  जादूची शाळा बाबांनी एक सणसणित पिल्लूच्या कानशिलात ठेवली. बाबा असं काही करेल असं पिल्लूला वाटलं नव्हतं. आतापर्यंत बहुतेक सर्व हट्ट बाबा पूर्ण करत असे. समजा त्याला हट्ट पूर्ण करणं जमत नसेल किंवा आवडलं नसेल तर, तो फार तर, नाही रे माझ्य राज्या, पुन्हा कधीतरी , असं म्हणून   पिल्लूच्या गालावर एक हलकीशी टपली मारायच. पण आज भलतच घडलं. एक सणसणित थापड पिल्लूला बसली. पिल्लूला रडू तर येत होतच, पण बाबांच्या या कृतीचा त्याला धक्का बसला. त्यामुळे तो काही क्षण स्तब्ध झाला. भानावर आल्यावर त्याने मग भोकांड पसरलं. पिल्लूचा हट्ट तरी काय होता ? तो आज सकाळपासून जादूच्या शाळेत शिकायचं म्हणजे शिकायचं, यावर अडून बसला होता. बाबा त्याला समजावत होता, की अशी काही शाळा नसते म्हणून. पण तो ऐकायला तयारच होईना. मग हॉगवर्ट काय ? असं त्याने विचारलं. हॅरी पॉटर कसा गेला तिथं शिकायला   ?   मग मी कां नाही ?   असं विचारलं.ते व्हा बाबाने त्याला हॅरी पॉटरची कथा कशी काल्पनिक आहे. तो कसा काल्पनिक आहे. त्याने केलेले चमत्कार कसे काल्पनिक आहेत हे समजावण्याचा प्रयत्न केला. पण पिल्लू काही एैकेना. ...