बालकथा

  ठोंब्याचा ठोंबोबा आजिला जेव्हा पहिल्यांदा बाबांनी गावावरुन घरी आणलं तेव्हा, अलेक्झांडरने तिच्याकडे गुर्रावून बघितलं. पण बाबा तिची खातरदारी करताहेत, आई, आल्या आल्या आजीच्या पाया पडलीय, तेजोमयी आल्या आल्या आजिला बिलगली हे बघताच चाणाक्ष अलेक्झांडर (द डॉगी) च्या लक्षात आलं की घरी आलेली आसामी खास आहे म्हणून. त्याने क्षणात आपला पवित्रा बदलला. आजीपाशी गोंडा घालू लागला. शहाणा दिसतोय गं हा तुमचा कुत्रा..असं आजी आईला म्हणताच, अलेक्झांडरने आजिकडे रागाने बघितलं. अगं, हा मेला असा का बघतोय माझ्याकडे, आजी किंचित रागावून म्हणाली. पुढे आणखी काही घडू नये म्हणून बाबांनी आजिला आतल्या खोलित नेलं. तुम्ही इतके भिता या मेल्याला..आत जाता जाता आजी म्हणालीच. हे शब्द कानावर जाताच अलेक्झांडर फुरफुर करु लागला. एरव्ही त्याने भुंकायला किंवा संबंधित व्यक्तिच्या अंगावर उडीच मारली असती. पण घरी आलेली व्यक्ती खासा असल्याचं लक्षात आल्यानं आपण काही करु शकत नाही, हे त्याच्या लक्षात आलं होतं. त्यामुळे मागचे दोन्ही पाय टाइल्सला जोरजोराने घासण्यावाचून तो काहीच करु शकत नव्हता. आईला अलेक्झांडरची तगमग लक्षात आली असावी. त्याम...

  पाल येता घरी… तेजोमयीच्या घरी अधूनमधून कुठून तरी एक पाल येत असे. या भिंतीवरुन त्या भिंतीवर जाणारी पाल कधीकधी झर्रदिशी सोफ्यावर यायची. त्यावेळी तेजोमयीची तारांबळ उडे. मग तिची आरडओरड सुरु होई. आई किंवा बाबा जवळपास असले की ते हॅटहूट करुन या पालिला हाकलून लावत. एवढ्याशा पिटुकल्या   जीवाला तेजोमयी कां घाबरत असावी , याचं कोडं अलेक्झांडर-द-डॉगीला पडायचं. सोफ्यावर किंवा फरशीवर पाल पडलेली असताना तेजोमयीची उडणारी तारांबळ बघून अलेक्झांडरला मजा यायची. उडी मारुन तो आपला आनंद व्यक्त करायचा. एकदा असचं घडलं नि याचा तेजोमयीस राग आला.पाल झरदिशी येऊन चटदिशी तिचं खाद्य जिभेनं मटकावून निघून गेल्यावर तेजोमयीनं अलेक्झांडरकडे रागानं बघितलं. “ बेट्या , तू मजा घेतोस नाही माझी. एक ना दिवस तू बघ , तुझ्या अंगावर पडेल . मग कशी सजा मिळते ते !” बाजूला असलेल्या बाबांनी ते ऐक लं . “ कोणाला मिळणार सजा ?” बाबांनी विचारलं. “ ते आता नाही सांगणार बाबा.प्रत्यक्षच बघा ना. ” तसा प्रसंग खरोखरच एके दिवशी आला. अलेक्झांडर हॉलमध्ये भिंतीला रेलून बसला असताना त्याच्या अंगावर पाल पडली. अचानक पडलेल्या त्या प...

  अवास्तव भीती तेजोमयीच्या घराजवळून जाणाऱ्या नाल्यात अवतीभवतीचं पाणी येतं. हा नाला वाहता असल्यानं त्यात घाण साचून राहत नाही. पावसाळ्यात तर या नाल्याला एखाद्या छोट्या नदीचंच स्वरुप येतं. अशा या नाल्याभोवती बरीच झाडं झुडपं आहेत. उन्हाळ्याचे काही दिवस सोडले तर ही झाडं हिरवीगार असतात. वेगवेगळ्या प्रकारच्या रंगीबेरंगी फुलांनी ही झाडं बहरेली असतात. या झाडा-झुडपांकडे बरेच पक्षी आकर्षित होतात. त्यामध्ये कोकीळ, कोकीळा, निळकंठ, कबुतरं, सुतारपक्षी, वेगवेगळया आकाराच्या चिमण्या, घार, पोपट आणि आणखीही बरेच पक्षी सारखे येत जात असतं. त्यांच्या चिवचिवाट आणि किलबिलाटाने सगळा परिसर चैतन्यदायी होत असे.   तेजोमयीच्या घरातील गॅलरीतून हा नाला, बहरलेली झाडं-झुडपं नि त्यावरचे पक्षी स्पष्टपणे दिसत. त्यांना न्याहळण्याचा , त्यांच्या वेगवेगळया क्रीडा बघण्याचा, उडण्याचं निरीक्षण करण्याचा छंद तेजोमयीस लागला. वेळ मिळाला की ती गॅलरीतून   नाल्याकडे बघत बसायची. असचं, तिला एके दिवशी एक वेगळं दृष्य दिसलं. त्या नाल्यामध्ये काही काडीकचरा कुठून तरी वाहत येत होता. पाण्याच्या प्रवाहाबरोबर तो पुढे पुढे जात ...

त्यात काय मोठसं? तेजोमयीला गेल्या काही दिवसांपासून पेपर वाचनाची चांगली सवय लागली होती.   एखादे दिवशी तिने पेपर हाती घेतला नाही तर, अलेक्झांडर (द डॉगी) तिला पेपर आणून देई. तेजोमयी पेपर वाचायला बसली की, अलेक्झांडर तिथेच बसून तेजोमयीस न्याहळत बसे. तेजोमयी, मनातल्या मनात वाचायची. एके दिवशी तिला काय वाटलं कुणास ठाऊक, ती मोठ्याने पेपर वाचू लागली. ते बघून बाजूलाच तिला न्याहळत बसलेल्या अलेक्झांडरने कान टवकारले नि आणखी काळजीपूर्वक ऐकू लागला. संपली बातमी, असं तेजोमयीनं म्हंटल्यावर, बराय ठीक आहे, अशा आशयाची त्याने मान डोलवली. याचा अर्थ अलेक्झांडरला बातमी ऐकायला आवडते, याची खात्री तेजोमयीस पटली. नि मग ती पुढे काही बातम्या तरी जोरानेच वाचू लागली. त्यामुळे अलेक्झांडर स्वारी एकदम खुष होऊन गेली. दोघांचही हे पेपर प्रेम आईबाबांच्या फार कौतुकाचं झालं . ज्याला त्याला या दोघांच्या या पेपर प्रेमाबद्दल ते बोलून दाखवत. आज तेजोमयीने पेपर हाती घेतला नि एका बातमीच्या शीर्षकाने ती जरा दचकली. तिने ती बातमी मनातल्या मनात एका दमात वाचून काढली. बातमी जोराने वाचली नाही म्हणून तिला ढुशी देऊन अलेक्झांडरने ना...

  बिब्लीओबिबुलीचा सापळा   आजी घरी आली की रात्री तेजोमयीला गोष्ट सांगायची. आजीशी मैत्री झाल्यावर अलेक्झांडर आजीजवळ गोष्टीच्या वेळी बसू लागला. एखाद्या प्रसंगी तेजोयमीने मान डो ला वली की हाही मान डोलवायचा. तुला रे काय कळतं यातलं ? असं एकदा आजी बोलून गेली तर स्वारीने मागे पाय घासून आाणि शेपटी हलवून आपली नाराजी व्यक्त केली. आजी,असं काही म्ह णू नको स गं . त्याला सगळं कळतं. तेजोमयी   म्हणाली. बरं बा ई ब रं, यापुढे त्याला काही सुध्दा म्हणणार नाही , आजी म्हणाली. आजीने अर्धवट राहिलेली गोष्ट पुन्हा   सांगायला सुरुवात केली. गोष्ट ऐकता ऐकता तेजोमयीचा डोळा लागला. अलेक्झांडर मात्र कान देऊन ऐकतच होता. तेजोमयी झोपल्या चं बघून आजीने गोष्ट सांगणं थांबवलं. तूसुध्दा झोप...आजी म्हणाली.तिचेही डोळे जड झाले होते.पण अलेक्झांडर तिथून जाण्याचं नाव घेईना.तो आजीकडे बघू लागला नि आजी त्याच्याकडे बघू लाग ली . काही सेंक दं अशीच गेली. कशा चाच आवाज येत नाही हे बघून आई , आजीच्या खोलीत डोकावली. अलेक्झांडर आणि आजी दोघेही एकमेकांच्या डोळ्यात बघत असून दोघेही शांत असल्याचं बघ...